2. Wie ben jij?

Cathleen en Lola zijn gearriveerd in hun vakantiewoning. Bij mijn binnenkomst schiet Lola weg. Haar hele houding is gespannen, zeer alert, klaar om verder weg te schieten bij een minste beweging van mij. En tóch wil ze heel graag dichterbij komen. We gaan zitten en Lola komt direct aan mijn schoenen ruiken. Dat vind ik een goed teken. Ik besluit haar de ruimte te geven en blijf rustig zitten. Dan wordt mijn broek geïnspecteerd en warempel al heel snel mijn handen. Ze durft haar poten op mijn benen te zetten en gaat vervolgens mijn gezicht afsnuffelen. Ook mijn haren en oren worden meegenomen. Zelfs bovenop mijn hoofd wordt druk gesnuffeld. Ze werkt zeer intensief en vol overgave. Geweldig, ze zit helemaal in haar ontdekkingsreis. Ik blijf bij mezelf, heb geen intentie om haar aan te halen en zit rustig waar ik zit. Ik wil niet onverwachts bewegen, want dan kan ze schrikken. En dan komt ze weer terug naar mijn gezicht, legt een poot op mijn schouder en het ijs is gebroken.

Waarom zo’n uitgebreide besnuffeling? Ik vind het heel belangrijk dat een hond de tijd krijgt tijdens een begroeting om te doen wat voor hem of haar belangrijk is. Zeker een hond die nogal wat heeft meegemaakt in haar leventje. Het gaat hier immers niet om mij, het gaat om haar. Dat zij zich veilig voelt bij hetgeen er gebeurt en de mensen die er zijn. Dat doe ik nu door haar de ruimte te geven en te laten snuffelen. En doordat ze zelf de afstand kan bepalen en het tempo van nader tot elkaar komen, krijgt zij de ruimte haar eigen grenzen aan te geven. Wat weer een stapje is in haar zelfvertrouwen. Het is zo mooi om te zien dat het werkt. Zo iets eenvoudigs en er ontstaat meteen rust. Net alsof er een knopje omgaat.

1. Her name is Lola

En of ze een showgirl is?

Ze is een hond uit Macedonië, gered toen kinderen met haar aan het voetballen waren. Ze was toen acht weken jong. In de shelter verpieterde ze en na omzwervingen is ze, 5 maanden oud, door Cathleen en haar man geadopteerd en verhuist naar België.

Dat is heel in het kort. En genoeg voor nu.

Want Lola is Lola. En Lola is in alles vol overgave. Ze schrikt vol overgave, ze begroet vol overgave, ze trekt vol overgave, ze eet vol overgave, ze sloopt vol overgave, ze blaft vol overgave. Ja, je kunt dit grenzeloos noemen. En heel begrijpelijk dat ze geen grenzen kende. Wie zou haar structuur hebben gegeven in haar jonge leven? Wie zorgde er voor haar, bij wie kon ze schuilen? Wie bood haar veiligheid? Het was duidelijk dat Lola in het eerste begin van haar leven veel had gemist.

Maar Lola is ook vol overgave in het geven van haar liefde en zachtheid. Ze krult zich tegen je aan op de bank en kan heel zacht je oor besnuffelen. Wat een intens zachtaardige hond.

Cathleen zat een beetje met haar handen in het haar en had via via over mij gehoord. Onder andere over mijn ervaring met buitenlandse honden, en vooral ook met angstige honden. Via Facebook las ze de verhalen die ik eerder schreef, zoals over Happy en Gaia en ze herkende dat Lola ook veel vanuit angst reageerde en besefte dat ze hulp nodig had.

In verband met de grote afstand was het niet mogelijk losse afspraken met elkaar te maken. Maar er werd een oplossing gevonden: ze huurde een huisje hier vlak bij, zodat we in een paar dagen 4 sessies met elkaar konden doen. Het werd een intense vierdaagse, we hebben veel meegemaakt, gevoeld, ervaren en geleerd. En wat een prachtige stappen hebben zij gezet.

Opnieuw heb ik onze ervaringen opgeschreven en ga het hier delen. Wellicht zijn de ervaringen herkenbaar. Wellicht brengt het jou ook nieuwe mogelijkheden met jouw hond.